Mayıs 2012 - Yasemin Conker
0
archive,date,woocommerce-no-js,ajax_fade,page_not_loaded,,qode-title-hidden,qode_grid_1300,columns-4,qode-theme-ver-16.7,qode-theme-bridge,wpb-js-composer js-comp-ver-5.5.2,vc_responsive

Bu hayatta en çok neye sevindiğimi sorsalar çocuklarımın var oluşuna diyebilirim. Onlar doğduklarında benim de her genç anne gibi (üstelik gerçekten de gençtim) bir sürü korkum vardı; Ya iyi bakamazsam.. Bakamadığım için kendimi suçlarsam, beni suçlarlarsa.. Onlara yetemezsem.. Ya yeteri kadar sevemezsem.. Yarın, öbür gün onlar beni sevmezse.. İstemez, yargılar, suçlarlarsa… Ya...

Hoşgeldin Kuzey yıldızım, Bu sabah katıldın aramıza.. o yumuk gözlerin, hokka burnun, tatlı yüzün, bol siyah saçlarınla dünyadan bihaber yatıyorsun annenin yanında…baban da yanında, bütün akrabaların ve annenle babanın arkadaşları da..hastanede bir curcunadır gidiyor.. Dışarda da nefis bir bahar havası…İstanbul güzel, çiçekler içinde, mis gibi kokuyor.. Her sokakta, hatta her...

Sevgili Derin, Seninle çok az görüşebiliyoruz, çünkü sen Çekmeköy’de ben Yeniköy’de oturuyoruz, yani şehrin birer ucu. Seni her gördüğümde biraz daha büyümüş oluyorsun. Seni gözlemlemek çok hoşuma gidiyor ve sende fark ettiklerimle yeni bir şey öğreniyorum. Mesela o “no” deyişin bir ömre bedel.. başını omzuna doğru hafifçe eğiyorsun ve o omzunu biraz...