Haziran 2012 - Yasemin Conker
0
archive,date,woocommerce-no-js,ajax_fade,page_not_loaded,,qode-title-hidden,qode_grid_1300,columns-4,qode-theme-ver-16.7,qode-theme-bridge,wpb-js-composer js-comp-ver-5.5.2,vc_responsive

Sevgili Kuzey, Bugün elimi öpmeye bana geldin. Bilsen ne hoş geldin:)) Ben de tuttum senin elini öptüm. Artık yedi haftalık oldun, geçenlerde kırkın çıktı, öyle derler, kırkı çıktı. Bebeklerin doğumundan kırk gün sonra artık uyku ve yemek düzenlerinin oturduğuna inanılır ve dışarıya çıkarılacak hale geldiği için adetlerimiz...

Bundan elli küsur yıl önce, bir gün, bir kız bebek gelmiş dünyaya, bu İstanbul şehrinde. Lakabı bile ‘Güzel’ olan annesi gerçekten dünyalar güzeliymiş ama geç evlenmiş ve üstelik evlendiği adam kendisinden oldukça büyükmüş. Bebeğin babası olan bu adam bir hayli yakışıklıymış. Her ikisi de iyi ailelerden...

Bu sene doğumgünüm yasemin kokuları içinde Sevgili kızım Aymin böyle hazırlanmış benim için vereceği davete Derin’ciğim, baban ve abin evinizin balkonunda, misafirleri bekliyor Annen de hazır, her yere balonlar asmışlar Gelmeye başladılar; solda kardeşim Osman, onun çocukları ikizler Ali Mazhar ve Maya, arkada Tevfik abi ve eşi Diana Naz Ankara’dan...

Bir takıldım kaldım, yazılarıma devam edemedim. Sebebi de önceki bir niyetim; doğum günümü resimler eşliğinde anlatacağım dedim, istediğim resimler internet ortamında gelmedi, basılı geldi, benim makinemle çekilmiş olanlar istediğim resimler değildi vs vs.. Her zamanki gibi ağzımdan/yazımdan çıkan bir söz beni bağladı, ileriye adım atmamı durdurdu....